LOVE & DEATH

Bob Seger

pouya000 — Tue, 24 Jun 2008 20:05:18 GMT

Bob Seger

اینم چندتا آهنگ از باب سیگر امیدوارم خوشتون بیاد

Sunspot_Baby

Wait For Me

Roll_Me_Away

Old Time Rock N' Roll

Against The Wind

کتابهای کامپیوتر

pouya000 — Fri, 30 May 2008 19:12:18 GMT

ردیف	نام کتاب	نویسنده	زبان	فرمت	حجم	دریافت
۱	دانلود مقاله ترفندهای یاهو	احسان عباسی	FA	PDF	323KB	Download
۲	دانلود کتاب راهنمای جامع فیلترینگ	نوفیلتر	FA	PDF	1.75MB	Download
۳	دانلود کتاب آموزش هک ویندوز XP(انگلیسی)	پرستون گرالا	EN	PDF	12.57MB	Download
۴	دانلود كتاب آموزش مقدماتي Front Page	مای ام اس ای	FA	PDF	1.26MB	Download
۵	دانلود کتاب آموزش HTML	كانون طراحان ايران	FA	PDF	466KB	Download

Password : www.irebooks.com-www.ircdvd.com

کتابهای کامپیوتر

pouya000 — Wed, 07 May 2008 13:56:18 GMT

ردیف	نام کتاب	نویسنده	زبان	فرمت	حجم	دریافت
۱	دانلودمقاله آموزش فارسی کردن نرم افزار	پویاآقازاده	FA	PDF	481KB	Download
۲	دانلود کتاب آموزش ساخت وبلاگ	امید ایران	EN	PDF	221KB	Download
۳	دانلود کتاب آموزش ماکرومدیا فلش	کانون طراحان ایرانی	FA	PDF	296KB	Download
۴	دانلود مقاله آموزش Yahoo messenger	امید ایران	FA	PDF	319KB	Download
۵	دانلود کتاب آموزش مقدماتی(C#(CSharp	وحید نصیری	FA	PDF	807KB	Download

Password : www.irebooks.com-www.ircdvd.com

Queen

pouya000 — Fri, 02 May 2008 07:05:18 GMT

Queen

در 6 سپتامبر سال 1946، در زنگبار اولين فرزند جر و بامي بلسارا به دنيا آمد. پسري كه نام او را «فردريك» نهادند.بامي، پدر فردريك، يك كارمند غيرنظامي است كه براي دولت بريتانيا كار مي‌كند.آنها اصل و نسب پارسي دارند. خواهر فردي به نام کشميرا 6 سال بعد به دنيا مي آيد. در سال بعد، خانواده به هند كوچ مي‌كنند. فردي: «آن موقع من يك پسرك سست بودم، به خاطر اينكه زيادي ازم محافظت مي‌شد.»

در 19 جولاي سال1947، برايان، فرزند «هرولد و روث مي»Harold & Ruth Mayبه دنيا امد. هرولد، مهندس الكترونيك بود و براي وزارت هوانوردي كار مي‌كرد. فردي اولين مزه‌ شهرت را با برنده شدن در مسابقه‌ي محلي كودكان چشيد!

در سال 1948 راجر مدوز تيلور فرزند مايکل و وينيفرد در بيمارستان West Norfolk and Kings Lynn به دنيا مي آيد . پدرش بازرس سيب زميني فروشي است.

در 19 اگوست 1951، جان ديکن فرزند ليليان و آرتور به دنيا مي آيد. آرتور براي شرکت بيمه کار مي کند.

فردريک به دليل شغل پدرش که با مسافرتهاي پياپي همراه است، در سال 1952 به مدرسه ي شبانه روزي St. Peter در نزديکي بمبئي فرستاده ميشود و مجبور ميشود روي پاي خودش بايستد. در اينجاست که دوستانش به او نام «فردي» را مي دهند.( نامي که از آن به بعد در خانه هم به او اطلاق مي شد.) و در همينجاست که معلمهاي او به استعداد موسيقي اش پي مي برند و پدرش را متقاعد مي کنند که شهريه اي اضافي براي کلاس پيانوي او بپردازند!

برايان در 5 سالگي وارد مدرسه Hanworth Road Primary ميشود.

بين سالهای 56-1954 هارولد مي شروع به آموزش موسيقي به پسرش مي کند. در همان سالها برايان نواختن پيانو را هم آغاز مي کند.

برايان در روز تولد هفت سالگي اش يک گيتار آکوستيک هديه مي گيرد. برايان به ستاره شناسي و عکاسي هم علاقه زيادی داشت.

در سال 1957 راجر عضو گروه کر کليسا ميشود. در همين سال راجر اولين گيتارش را ميخرد. در ماه سپتامبر1958 برايان برنده کمک هزينه تحصيلي به Hampton Grammar School ميشود.

جان ديکن در جشن تولد 8 سالگي اش اولين گيتارش را هديه ميگيرد.

راجر شديداً به سازهاي ضربي علاقه مند بود! پدرش در کريسمس سال 1961 يک ست درام به او هديه ميدهد ( بيشتر به اين دليل که قابلمه هاي مادر را نجات دهد!)

در سال 1962 پدر «جان» مي ميرد.

برايان در نواختن گيتار خيلي جدي است. او پدرش را ترغيب مي کند تا در ساختن يک گيتار عالي، به او کمک کند. برايان در رشته اخترفيزيک تحصيل مي کند و او و پدرش ، هر دو در کار با آهن و چوب مهارت دارند. آنها بدنه اصلي گيتار را از يک اجاق ماهوني مي تراشند و بعد از 18 ماه کار و خرج 8 پاوند ، برايان صاحب يک گيتار ويژه با صداهاي استثنايي مي شود! Special Red. برايان: « وقتي من جوان بودم، ما مجبور بوديم سر ظهر ،تو انباري ساز بزنيم، تو مدرسه راک نواختن غيرقابل قبول، و برضد فرهنگ بود. يعني يک جور زير زميني به حساب مي اومد.

ما گروهها رو دور و بر Richmond و Twickenham ميديديم. من گروها و آدمايي مثلThe Yardbirds و The Stones و Clapton رو تو کلوپهاي محلي ديدم..اونها براي ما واقعاً خبراي داغ بودن..!»

بعد از نواختن با گروههاي مختلف، برايان با تيم استفل Tim Staffell و Dave Dilloway و John Garnham و درامر محلي Richard Thompson گروهي به نام « 1984» تشکيل ميدهند. ( اسمي که در آن رمان پيشرو به نظر مي رسيد.) آنها اولين اهنگشان را در 28 اکتبر 1964 در St. Mary’s Church Hall زدند و براي تاثيرگذاري بيشتر، يونيفورم ارتشي پوشيده بودند.! در همان سال راجر تيلور در Truro با عده اي از دوستانش گروهي به اسم Cousin Jacks تشکيل داد که در آن راجر ريتم گيتار ميزد. ( گرچه از اين کار راضي نبود و به درامز روي آورد.) گروه چند کار ارائه داد و يک سال بعد از هم پاشيد. راجر: « يادم مياد وقتي خيلي جوون بودم ، از جري لي لوييز Jerry Lee Lewis و ليتل ريچارد Little Richard و همه ي راک خوناي ابتدايي الهام ميگرفتم.. اون موقع حتي دستگاه پخش هم نداشتم.. بعدها بزرگترين قهرمانانم جيمي هندريکس Jimi Hendrix جان لنون John Lennon و باب ديلن Bob Dylan بودن..!»

به خاطر درگيريهاي قبيله اي که در زنگبار رخ داده بود و نا امني ، خانواده فردي تصميم مي گيرند که به بريتانيا بازگردند. فردي در دوره ي A رشته هنر Islesworth Polytechnic ثبت نام مي کند.

جان ديكن 14 ساله، با گروه محلي Opposition اولين كار خود را در باشگاه جوانان Enderby اجرا ميكند. تمام آهنگهايي كه گروه مينوازد، تركيبياند از آهنگهاي پاپ، سول و Tamla Motown. همهي آهنگها كاور هستند، به جز Heat Full Of Soul، كه خودشان نوشته بودند.

برايان مدرسهي گرامر همپتون را با 10 نمره O و يك نمره A ترك ميكند و براي ستاره شناسي در كالج سلطنتي لندن ثبت نام ميكند.او در پاييز 1965 وارد كالج ميشود .

برايان: «وقتي ستارهشناس نيستي، ستاره شناسي خيلي جالبتره. موقعي كه درس ميخوندم، بيشتر وقتم صرف ساخت تجهيزات و سرهم كردنشون ، يا صرف تايپ و تجزيه و تحليل نتايج تو كامپيوتر ميشد. مقدار زماني كه واقعاً صرف تماشاي ستارهها ميكردم خيلي كم بود. به همين خاطر حالا تو وقت بيكاري، دوست دارم از تو تلسكوپها با دقت نگاه كنم.»

حتي با اينكه اعضاي 1984 با ترك مدرسه از هم جدا شده بودند، هنوز براي اجراي آهنگها يكجا جمع ميشدند.

راجر به گروه ديگري با نام Johnny Quale and the Reaction می پيوندد. در 15 مارس، وارد مسابقهي Rock & Rythm Championship در ترورو ميشوند، جايي كه گروهها از هر منطقهاي گردآمدهاند. گروه با مقام چهارم بازميگردد.

گروه به طور منظم مينوازد و در منطقه شهرتي كسب ميكند. در سپتامبر، درست قبل از اجراي جديدشان، جاني گروه را ترك ميكند. راجر تنها كسي است كه ميتواند بخواند، پس در جهت تصاحب جاي او قدم برميدارد. راجر همه را با خواندن و نواختن درامز به طور همزمان شگفت زده ميكند. آنها سپس اسم Johnny Quale را حذف ميكنند و گروه به سادگي Reaction خوانده ميشود.

در سال 1966 راجر و گروهش، Reaction، دوباره وارد مسابقه Rock & Rythm Championship ميشوند. اين بار برنده ميشوند و جوايز مخصوصي دريافت ميكنند. همچنين به عنوان مهمان مخصوص به مسابقهي سال بعد دعوت ميشوند.اين سال با نواختن ميگذرد - 3 تا 4 اجرا در هفته. پيانوي قديمي راجر نيز رنگ ميشود، ميكروفونگذاري شده و به نمايش اضافه ميشود.فردي در هنر نمره A ميگيرد و در كالج هنر Ealing دوره گرافيك را شروع ميكند.

1984 به حمايت از جيمي هندريكس در كالج سلطنتي مينوازد(1967). در سپتامبر،همان سال، 1984 وارد مسابقهي بهترين گروه آماتور در Top Rank Club ميشود. برايان در آنجا اول ميشود و جايزهاش، يك آلبوم از باربارا استرايزند است !.

مدت زمان كوتاهي نميگذرد كه 1984 از هم ميپاشد. گروه درگيريها زيادي بر سر مسيري كه موسيقي در حال رفتن بود دارد و مدت زماني كه برايان صرف تحصيل ميكرد نيز عامل مهمي در درگيري بود. تيم استافل به كالج هنر Ealing ميپيوندد، جايي كه با فردي مركوري همكلاس ميشود (فردي در همان سال نام خانوادگي خود را به مركوري (پيام آور خدايان باستان) تغيير داده است.) راجر در اين سال با فشار خانواده در رشته دندانپزشكي ثبت نام ميكند.

برايان در رياضيات و فيزيك در سال 1968 مدال افتخار ميگيرد و پروفسور Bernard Lovell از اين دانشجوي 21 ساله براي تحقيقات اخترشناسي دعوت ميكند. برايان دعوت او را مودبانه رد ميكند چون قصد دارد در رشته فلسفه ادامه تحصيل بدهد!

راجر كه قصد دارد همچنان نواختن درام را ادامه دهد، اطلاعيه برايان را بر روي بورد كالج سلطنتي ميبيند. برايان از يك موسيقيدان و يك درامر كه به سبك «جينجر بيكر» بنوازد ، دعوت به همكاري كرده بود.

تيم استافل و راجر دعوت او را قبول مي كنند. تيم ، راجر و برايان گروه « Smile» را تشكيل ميدهند.پاييز صرف تمرين ميشود و كارهاي اوليه همه كاور از كارهاي ديگر گروههاست. چند آهنگ هم توسط خود گروه ساخته ميشود. اولين اجراي گروه براي مردم در 26 اكتبر و در حمايت از Pink Floyd است .در همين سال برايان با كريستين مولن آشنا ميشود كه بعدها دوست دختر او وچند سال بعد، همسر او ميشود.

در اوايل سال 1969 ، تيم يكي از دوستانش به نام فردي بولسارا را به Smile ميآورد.فردي با برايان و راجر خوب كنار ميآمد. جان ديكن ، دور از موفقيتها و شكستهاي Smile ، در روياي يك Rock star شدن ، براي گروههاي كوچك لندن بيس مينوازد.

تيم ، گروه را ترك ميكند تا به Humpy Bong بپيوندد. درنهايت برايان مي ، فردي مركوري ، راجر تيلور و مايك گروس گروه Queen را تشكيل ميدهند.

نام گروه ايده فردي بود و برايان زياد از اين اسم خوشش نميآمد. فردي ميگويد:

« سالها پيش به اين اسم فكر كرده بودم.. اين اسم خيلي باشكوه است... اين فقط يك اسم است اما قوي است و جهاني و آني.. قدرت بصري قوي دارد و براي همه جور تعبيري آزادانه جا دارد... من واقعاً توجهي روي معني «gay» اش نداشتم... آن فقط يك وجه از اين اسم است... »

اسمهاي ديگري كه پيشنهاد شده بود :

Grand Dance

The Rich Kids

گروه مدت زيادي را صرف تمرين كرد . اولين كنسرت گروه در روز شنبه 27 ژوئن بود.آنها كنسرت را با يكي از آهنگهاي فردي در گروه قبلياش (Wreckage) شروع كردند... نام آهنگ « Stone Cold Crazy» بود . ماحصل كنسرت براي گروه 50 پوند بود !فردي در اين سال نام خانوادگياش را به مركوري تغيير داد. ( مركوري يا عطارد، پيامآور خدايان باستان) .. شايد او با اين كار ميخواست بگويد كه چيزي براي گفتن به ما دارد...

مايك گروه را ترك ميكند و بري ميچل Barry Mitchell جايگزين او ميشود.در 18 دسامبر ، جيمي هندريكس ، قهرمان اعضاي گروه ميميرد و آنها در يادبود او كنسرتي ميدهند. در ماه ژانويه 1971« بري » گروه را ترك ميكند و بيسيستس به نام « دواگ» فقط به خاطر اينكه تجهيزات مورد نياز گروه را داراست، به گروه اضافه ميشود! اما او هم مدت زيادي با گروه نيست و سرانجام « جان ديكن » عضو كويين ميشود. جان زياد حرف نميزند، اما همه گروه به استعداد و توانايي او اذعان دارند.. در ژانويه جان به پيشنهاد دوستانش در كالج Bedford كنسرتي براي Queen در آنجا ترتيب ميدهد. آن شب Queen فقط براي شش نفر مينوازد!

Queen هنوز يك گروه غير رسمي است و كم كم به خاطر نبود پيشرفت درحال نااميد شدنند. اما گروه نظر كمپاني Chrysalis Records جلب ميكند و حتي تا مرز قرارداد با كمپاني نيز پيش ميرود. اما پس از مدتي تفكر، اعضاي گروه با هم هم عقيده ميشوند كه شرايط پيشنهادي چندان خوب نيست و از معامله منصرف ميشوند.

ولي سپس با روي توماس بيكر و جان آنتوني از استوديوي ترايدنت واردور استريت آشنا ميشوند. جان تحت تأثير گروه قرار گرفته است و برايان و راجر را از Smile به ياد ميآورد. او توليدكنندهي تكآهنگ Earth براي Smile بود. از جك نلسون دعوت كردند كه به گروه كمك كند. در فوريه 1973 ، ترايدنت برنامه‌اي ترتيب داد كه گروه در برنامه "Sounds of Seventies" درBBC حضور بابد كه اين فرصت استثنايي براي گروه بود. جك نلسون در يك فستيوال كه همه‌ي كمپاني‌هاي بذرگ حضور داشتند ، شركت كرد ويك دمو از queen را به Roy Fetherstone ( كه يكي از مجريان EMI است ) مي‌دهد. روي كار گروه را مي پسندد. و جك به دروغ مي‌گويد كه كمپاني‌هاي زيادي آماده قرارداد با آنها هستند! و اين باعث مي شود كه روي يك پيغام براي اعضاي گروه بفرستد و از آنها بخواهد كه دست نگه دارند و با هيچ شركتي قرارداد نبندند! سرانجام در ماه مارچ با EMI قرارداد مي بندند. در آمريكاي شمالي، گروه با شركت Elektra قرارداد مي‌بندد. تمامي كارهاي آلبوم اول با اعضاي گروه است. پشت جلد آلبوم كلاژي از عكسهايي است كه بچه‌هاي گروه و هم‌اتاقي‌هايشان گرفته اند! روي جلد عكسي‌است از فردي بر روي صحنه و دو نورافكن از پشت او بر صحنه مي تابد. آلبوم در 13 جولاي 1973به بازار آمد و نام آلبوم Queen بود. توضيحات آلبوم شامل اين جمله‌ي ابدي مي شد: No-one played Synthesisers ! اسامي پيشنهادي ديگر براي آلبوم اينها بودند: "Top Fax, Pix and Info" و "Deary Me"

بعضي منتقدين از گروه خوششان نيامده بود و آنها را پاسخ بريتانيا به عروسكهاي نيويوركي ناميدمد.. اين رابطه بد با منتقدين مجلات در تمام طول كار گروه تا انتها، ادامه داشته.. در 12 نوامبر Queen اولين برنامه‌شان را به همراهي گروه Mott the Hoople ، در Leeds Town Hall اجرا كردند. تور گروه خيلي عالي پيش رفت و Mott از آنها دعوت كرد كه در تور آمريكه آنها را همراهي كنند..

راجر مي‌گويد: Mott عالي بود.. اونا يه گروه واقعي سكس ، مواد مخدر و راك اند رول بودن..!

در اين سال Queen در بسياري از نضرخواهي هاي مجلات ، به عنوان بهترين گروه جديد، انتخاب شد كه چندان خوشايند روزنامه‌نگارن منتقد آنها نبود..
1974 ،سالي بود كه حركت گروه سرعت گرفت.. Ronnie Fowler كه از روساي EMI بود، روي گروه سرمايه‌گذاري خوبي كرد و به هركسي كه مي‌توانست، آنها را معرفي كرد. در اوايل سال ،آلبوم Queen II آماده انتشار بود اما به دليل يك اشتباه تلفظ در آلبوم و همچنين بحران نفت در بريتانيا، گروه ترجيح داد تا كمي صبر كنند..
راجر: سخت است كه يك آلبوم كه به بقيه ترجيح مي‌دهم را نام ببرم، اما كارهايي كه روي آلبوم دوم ، طرف دوم آن كرديم را دوست دارم.. همه آن به يك سو است و خيلي حماسي است. از نظر موسيقايي واقعاً جسورانه است...

"See What A Fool I've Been " در ليست بريتانيا شماره 10 مي‌شود.. بعد از موفقيت اين تك‌آهنگ و آلبوم جديد ، گروه اولين تور خودش را در بريتانيا برگزار كرد. تور خيلي خوب برگزار شد و در اواسظ تور بود كه آلبوم Queen II رتبه 5 جدول را بدست آورد. تور بعدي گروه در آمريكاي شمالي نيمه كاره ماند و گروه براي كار روي آلبوم بعدي، به انگليس برگشت. در سپتامبر همين سال، آلبوم دوم گروه، 100000 نسخه فروش كرد. در 11 اكتبر، تك‌آهنگ Killer Queen به بازار آمد و در UK شماره 2 شد. برايان:Killer Queen يك نقطه بازگشت براي گروه بود. اين آهنگ محشري بود كه نوع موسيقي ما رو خوب معرفي ميكرد و ما به ناچار مجبور بوديم كه اون رو به عنوان يه موفقيت براي خودمون حساب كنيم.

رابطه گروه با شركت ترايدنت بد شد و آنها Jim Beach را به عنوان وكيل انتخاب كردند.

در ژانويه1975 تك‌آهنگ ديگري به دام Now I am here آماده مي‌شود.در 18 اين ماه جان با ورونيكا تتزلاف ازدواج مي‌كند. در 18 آوريل، اولين كنسرت گروه درژاپن برگزار مي‌شود. بعد از بازگشت به بريتانيا ، فردي جايزه Ivor Novello را براي اهنگ KillerQueen ميگيرد. تك آهنگ بعدي‌گروه Bohemian Rhapsody بود. كروه با 4500 پاوند، اولين ويدئوي خودش را براي اين آهنگ ساخت.. اين آهنگ در 31 اكتبر به بازار آمد و غوغايي در بريتانيا به پا كرد.. و در 25 اكتبر شماره يك ليست UK شد و تا 9 هفته در همانجا باقي ماند! آلبوم "A Night At The Opera", در ماه دسامبر منتشر شد. نام آلبوم از فيلمي با همين نام، ساخته‌ي برادران ماركس، گرفته شده بود.اين آلبوم پرخرج‌ ترين آلبوم تهيه شده تا آن روز شناخته شد. اين آلبوم در بيش از 6 استوديو ضبط شده بود. آهنگ Death On Two Legs كه به شخص گمنامي تقديم شده بود براي گروه دردسر درست كرد و Norman Sheffield كه ادعا كرده بود اشعار آن درباره‌ي او است، گروه را تهديد به شكايت كرد..

فردي يك بار ديگر جايزه Ivor Novello را ( اين بار به خاصر Bohemian Rhapsody ) ميگيرد.(1976). اين آهنگ تاكنون به تنهاي يك مليون نسخه فروش كرده و گفته مي‌شود كه بزرگترين آهنگ از سال 1957 تاكنون است. سومين تور گروه در 20 ژانويه برگزار شد. تمام 4 آلبوم گروه در ليست 20 آلبوم برتر، قرار ميگيرد.( چنين اتفاق تاكنون براي هيچ گروهي رخ نداده است.) در ماه ژوئن جان آهنگ "You're My Best Friend" را براي گروه مي‌سازد. يك وثدئو هم براي اين آهنگ ساخته شد. در 18 سپتامبر گروه در Hyde Park لندن در، براي صد پنجاه هزار نفر ( به مناسبت سالروز مرگ جيمي هندريكس) كنسرت داد. در اواخر كنسزت ، چون كنسرت بيش از حد معمول طولاني شده بود، پليس برق پارك راقطع كرد تا گروه مجبور به ترك آنجا شود!!برايان : من فكر ميكنم كنسرت هايد پارك يكي از مهمترين اتفاقات دوران فعاليت ما بود. خيلي تاثير مهمي داشت ، چون ما تا آن موقع در كشورهاي زيادي اجرا كرده بوديم، ولي انتظار همچين استقبالي رو در انگليس نداشتيم.

كار بر روي آلبوم بعدي شروع شد. در 12 نوامبر آهنگ "Somebody To Love" ساخته شد كه فيلمش حاوي صحنه‌هاي از اين كنسرت بود. اين آهنگ در ليست UK شماره 2 شد. گروه براي ديدن يك مسابقه(Race) اسب دواني ، مهمان ميشود و به طور اتفاقي همه‌ي اعضاي گروه( بدون اينكه از نظر هم و از سابقه اسبها مطلع باشند) روي يك اسب شرط بندي ميكنند و همان اسب هم برنده ميشود!!

آلبوم بعدي با نام "A Day At The Races" بيرون مي آيد. نام آلبوم باز هم از يكي از فيلكهاي برادران Marx گرفته شده. آلبوم در UK شماره 1 ميشود..

در آمريكا كنسرتي به همراهي Thin Lizzy برگزار كزدند . اهنگ "Tie Your Mother Down" ساخته شد . در ماه مارس آنها به دعوت گروچو ماركس ( يكي از برادران ماركس) به لس آنجلس رفتند. "We Are The Champions" و "We Will Rock You" ساخته شدند كه تبديل به آهنگهايي بين المللي شدند . در اكتبر1977، گروه يك جايزه به عنوان بهترين تك آهنگ در 25 سال گذشته ، براي (Bohemian Rhapsody) گرفت. دو روز بعد آلبوم بعدي گروه به نام "News of the World" به بازار امد. طرح روي جلد البوم كار Frank Kelly Freas است. نقاشي روي جلد، يك غول را با يك انگشت زخمي نشان ميدهد، كه يك انسان بي‌جان را در دست گرفته. (به جز اين البوم) تاكنون هميشه خود اعضاي گروه ، روي جلد آلبومهايشان را طراحي كرده‌اند. اين البوم هفت ميليون نسخه فروش كرد.فردي از دوست دخترش جدا مي‌شود و يك خانه‌ي شيك در لندن براي او مي‌خرد.گروه تصميم مي‌گيرد بدون مديرش John Reid ( كه همزمان مدير برنامه Elton John هم بود) به كار ادامه دهد. فردي:ما ديگه احتياجي به يك مدير مثل جان، نداشتيم. در موقعيتي بوديم كه خودمان كارمان را پيش ببريم.

در جولاي 1978 گروه براي ضبط آلبوم بعديشان Jazz به سوييس و فرانسه رفتند."Fat Bottomed Girls" و "Bicycle Race" در اين آلبوم بود و براي ويديوي اين دو آهنگ ، تصميم گرفتند از پنجاه زن لخت كه دوچرخه سواري مي‌كنند فيلم بگيرند! مسابقه‌يي در ويمبلي برگزار شد و تعداد بي‌شماري داوطلب براي اين كار حاضر شده بودند! برنده‌ي مسابقه بر روي جلد اين اهنگ جا ميگرفت! Jazz در نوامبر به بازار آمدو شماره 2 شد.

Highway 61 Revisited

pouya000 — Thu, 24 Apr 2008 05:41:18 GMT

آلبوم

Highway 61 Revisited

از باب دیلن(۱۹۶۵)

خداوند به ابراهیم گفت: " پسرت را برای من قربانی کن "......

.............

ابراهیم گفت:کجا؟

خداوند گفت: بیرون توی بزرگراه ۶۱

Like A Rolling Stone

Tombstone Blues

It Takes A Lot To Laugh, It Takes A Train T Cry

From A Buick 6

Ballad Of A Thin Man

Queen Jane Approximately

Highway 61 Revisited

Just Like Tom Thumb's Blues

Desolation Row

lay_lady_lay

pouya000 — Thu, 17 Apr 2008 22:18:18 GMT

Bob Dylan

چند راه را آدم باید طى كند
پیش از اينکه آدم خطاب شود؟
بله، و چند دریا را باید فاخته سفید پرواز كند
پیش از اینکه آشیانه كند در شن؟
(باب دیلن)

Love Sick_1997

lay_lady_lay_2000

Knockin' On Heaven's Door_1962

Mr.Tambourine Man_2000

Bob Dylan

pouya000 — Sun, 13 Apr 2008 04:59:18 GMT

Bob Dylan

استاد ترانه سرایی ، منتقد جسور اجتماعی با زبانی تلخ و کنایه آلود و پیشوای نسل ناراضی جامعه . او متولد شد با ماری که بالای سر او چنبره زده بود و گردبادی که در حال وزیدن بود .باید درک کنید حقیقت موسیقی یا حقیقت اسطوره ها را که با قدرت جادویی بی انتها در او ریشه دوانده است و با تن پوشی از طلا از درون ترانه هایی تجلی می یابد که کانون خروشان انقلاب موسیقی پاپ در نیمه دوم همان قرنی بود که این نوع موسیقی در حال شکل گرفتن بود .باب دیلان نمی توانست برای دگرگون ساختن موسیقی منتظر بماند. نمیتوانست تنها بخشی از دگرگونی باشد . او به خودی خود یک دگرگونی بود . مار و گردباد ! باید بدانید که اگر بطور اتفاقی به این ترانه ها گوش دل سپرده باشید ، از میان آن پاسخی را که با وزش باد بگوش میرسد ، درک خواهید کرد ، همه سنگ شده اند . آنها کارت پستال های اعدام را میفروشند و تو باید در زمانی که همه خارج از حیطه قانون زندگی میکنند شرافتمندانه زندگی کنی و زمانیکه دقیق تر و نزدیک تر گوش فرا میدهی ، در می یابی که جاده را تا آنجا در نوردیده ایم که چرخ ها از جا درآمده و سوخته اند و در می یابی شکوه و جلالی را که هرگز به تصویر کشیده نشد و اینکه هیچکس بلوز Blues را مثل willie McTell نابینا نمینوازد .

آنها افسانه ها و حقایقی هستند که در امتداد ترانه در گذرند و بدل به بخشی از واژگان فرهنگی و اسطوره جاری آمریکا میگردند .صد ها ترانه ، 43آلبوم ، فروش افزون بر پنجاه و هفت میلیون نسخه از آلبوم ها، زنجیره ای از رویاهای آمریکایی که بود و دیگر نیست ! در ابتدا موسیقی مردمی بود و اصالتی عمیق از کوه ها و رود ها و آسفالت بزرگراه 61 و ریتم و بلوز و راک اند رول و سرود های مذهبی کلیسای جنگ های دور دست و نواهایی که هنگام غسل تعمید در ریورساید کالیفرنیا بگوش می رسید .

باب دیلان تمام اینها را گردهم آورد و با کلمات خود اینها را در هم آمیخت . قبل از اوتنها بابی وینتون چنین کرده بود . خوب نبود ، واقعا خوب نبود . در حد و اندازه دیلان نبود . اما زمانیکه دیلان برای اولین بار قدم به نیویورک گذارد ، موسیقی راک ، پیشوای خود الویس پریسلی را در زنجیره ای از فیلم های موزیکال از دست داده بود .چاک بری ، لیتل ریچارد ، جانی کش ، کارل پرکینر ، سام کوک و جکی ویلسون ، تمام آن پیشگامانی که دیلان به آنها عشق میورزید و در مدرسه راک اندرول الگوی او بودند ، با ورود جوانان خوش آب و رنگ و شسته و رفته از دور خارج شده بودند . موسیقی عاری از ویژگی های خاص شده بود و تنها بقایای موسیقی دوران آیزنهاور به گوش می رسید .راک اندرول بذر مرگ بر دل های غفلت زده و آسوده طلب آمریکاییان پاشیده بود .

در دوران کهولت Kennedy هنگامی که جهان در التهاب بسر میبرد ، به ناگاه موسیقی شکلی دل انگیز و پر احساس بخود گرفت .جاز قدرتی دوباره یافت ، اما جاز موسیقی بزرگسالان بود و تاثیری بسزا روی افکار آنان داشت. هر کسی که میخواست به آهنگی گوش فرا دهد و چیزی فراتر از یک لذت آنی از آن گیرد ، رو به موسیقی فولک آورد از این رو باب دیلان بچه راک اند رول که به تازگی در دانشگاه مینه سوتا ثبت نام کرده بود و به موسیقی ودی گاتری گوش میداد علم موسیقی فولک را برافراشت و بار سفر به نیویورک بست و در دهکده گرینویچ اقامت گزید و تا می توانست به اجرای برنامه های مختلف پرداخت .طی دو سال زیر و بم موسیقی فولک را بدست گرفت سپس به ناگاه آن ر رها کرد !

و آنگاه جنجال ، مقاومت و انقلابی عظیم در موسیقی راک اند رول ایجاد کرد که تماشاگران و مخاطبان کوته فکر را یارای شنیدن آن نبود، آنچه که موسیقی اعتراض را به میثاقی بی بدیل و پیمانی بی نظیر بدل می ساخت ، بی پیرایگی ، گستاخی و آمیزه ای از هیجان و انتظار بود .زمانی که باب دیلان در مقابل راک نوازان قرار گرفت و مورد تمسخر آنها واقع شد هرگز در مقابل استحضاء آنان احساس ضعف نکرد تا زمانی که ترانه هایی مانند ROW DESOLATION و LIKE A ROLLIGSTONE ذهن نسل جدید را به خود معطوف ساخت و این باور را در اذهان آنان زنده کرد که موسیقی راک میتواند به اندازه یک رمان یا یک شعر ، صریح ، انسانی و پر شور باشد . نوعی از موسیقی که در عین شور آفرینی سرگرم کننده نیز باشد .

دیلان بزودی به یک خواننده مطرح بدل شد . او یک جادوگر بود هر آنچه که می خواند یا میگفت و یا می پوشید جذابیتی عمیق در او ایجاد می کرد که پیشرفت وی را در عالم موسیقی استوارتر می ساخت . و اینجا بود که موسیقی برای دسته ای از مردم اهمیتی ویژه داشت . اهمیتی شگفت انگیز و پاسخ دیلان در نهایت خرد بود : سکوت ! بعد از تصادف با موتور سیکلت در سال 1966 او فرصتی دوباره یافت تا آثار جدیدی را خلق کند آثاری بس عرفانی و ژرف اندیشانه . شمار حیرت انگیزی از تحولات پدید آمد اما دیلان در یک امر پا برجا باقی ماند : هرگز از خلق آثار موسیقیایی عظیم دست بر نداشت . عکس العمل وی پس از دریافت جایزه گرمی در سال 91 بدلیل یک عمر فعالیت هنری این جملات بود:

خوب پدرم هیچ گاه مرا زیاد تنها نمی گذاشت می دانید که او مرد ساده ای بود .اما آنچه به من گفت مهم بود او گفت پسرم تو ممکن است در این دنیا آنقدر به فساد کشیده شوی که پدر و مادرت تو را ترک کرده و از تو دوری کنند و اگر این اتفاق بیفتد بدان که خداوند آنقدر توانایی و استعداد در تو نهاده که به اصلاح راه بپردازی .

آلبوم رمان عقل باخته TIME OUT OF MIND شاهکار باب دیلان است . عظیم ترین اثر وی پس از خلق BLOOD ON THE TRACKS در 20سال قبل . دیلان قبل از خلق آخرین اثر خود با مرگ نیز دست و پنجه نرم کرد و مدتی را در بیمارستان سپری کرد و این یک هشدار بود : زمان میگذرد . زمان عقل باخته بار دیگر دیلان را به کانون گرم زندگی و موسیقی باز گردانند .

آخرین اثر او گویی خواب چندین ساله را از سر علاقه مندان او پراند در حقیقت مثل همیشه تنها او بود که با چشمانی باز به انتظار نشسته بود و این پیامی بود برای ما که باید همیشه و هنوز گوش فرا دهیم .

تولد : 24 مه 1941 در دولوت ایالت مینه سوتا با نام اصلی رابرت آلن زیمرمن

1961 : اقامت در نیویورک

1963 : سرودن شعر ضد جنگ BLOWIN IN THE WIND

1964-1966 : اجرای ترانه های کلاسیک فولک بنام های THE TIMES THEY ARE A CHANGIN , BLONDE ON BLONDE

1989 : ثبت نام وی در تالار مشاهیر راک اند رول

1991 : دریافت جایزه گرمی آوارد بخاطر یک عمر فعالیت هنری

1998 : دریافت جایزه گرمی آوارد بخاطر ترانه زمان عقل باخنه

2000 : دریافت اسکار بهترین ترانه فیلم

Eric Clapton

pouya000 — Wed, 09 Apr 2008 17:11:18 GMT

Eric Clapton

چندتا آهنگ از اریک کلاپتون گوش کنین تا روحتون پرواز کنه

شاید

pouya000 — Fri, 28 Mar 2008 12:56:18 GMT

سال نو مبارک، بازهم یکی داره جیغ میزنه بازهم یکی فراموش کرده که باید فراموش کنه .....

یه چیزی بهت می گه که باید به خودت امید بدی باید به آینده ات خوشبین باشی ...........

تا کی؟

نه باهات موافق نیستم هنوز دارم فکر می کنم شاید به نتیجه رسیدم که ...................

واقعیت، به چی می گی واقعیت چه چیزی رو باور داری یا ...........

همه ی لذت ها زودگذر و ناپایدارند بعد از مدتی خسته کننده میشن و .........

من به دنبال ابدیتم و .........

NIRVANA & Seether

pouya000 — Tue, 04 Mar 2008 08:29:18 GMT

Kurt donald Cobain

shaun morgan

shaunـmorgan برای من صدای کرت کوبین را زنده کرد او خود علاقه بسیاری به صدای کرت و سبک خوندنش داره فکر کنم اگه آهنگ های زیر رو گوش کنین با من موافق باشین.

rape_me_NIRVANA

Seether_-_Rape_Me_live_in_montreal

Seether - Remedy